De rammen ……………….. zijn geschoren.

Na de nodige hindernissen (het weer) zijn de rammen in de Palms dan toch geschoren.

Op donderdag 3 juni jl. stond de 2e poging op de agenda. Herders Ria en Monique hadden de rammen om 17.15 uur in de vangkooi gezet terwijl het in de verte flink rommelde, maar het was nog droog. Tegen 17.30 uur regende het en dat werd steeds erger. Marco was intussen ook gearriveerd en overlegd werd om naar Benneveld te gaan om daar de laatste 6 dames te scheren. Immers, de wol van de rammen was  nu te nat om te scheren.  Marco en ik maakten het hekje los voor de rammen, die maar langzaam naar buiten kwamen. Vlak voordat Marco en ik bij het grote hek aankwamen, was er een ontzettende harde knal met veel geknetter. Een goede beslissing dus om niet in het bos te blijven maar naar Benneveld te gaan.

In Benneveld aangekomen, was Justin er al en hebben we eerst gezamenlijk heerlijk gegeten. Herder Clara schoof even later ook aan. Na het eten lieten we ons de kans niet ontgaan om Wibbina te helpen met de vrolijke vijf de fles te geven.  Daarna werd alles klaargezet en niet veel later werden de eerste 2 dames geschoren. en bekapt. In een flink tempo werden de dames geschoren en binnen  het uur waren ze klaar. Dat geeft een voldaan gevoel. Ook werden er nog afspraken gemaakt voor de rammen in de Palms en de schapen in Dalerveen. Nadat iedereen die in de agenda had gezet gingen we huiswaarts.

Op zondag 6 juni j.l. kregen we een appje. Justin kon ’s avonds komen scheren en bij goed weer zouden de rammen vanaf 18.00 uur geschoren worden. De meeste herders hadden reeds andere afspraken, dus was het aan Wibbina, Marco en Justin om de heren onder handen te nemen. Jacinta zorgde voor de catering. Ook hielp ze daarna nog mee met het scheren. Rond 21.00 uur waren de rammen geschoren. Elkaar herkennen was lastig. Het duurde even voordat ze weer wisten wie wie was. Maar na een kwartiertje keerde de rust weer.

De rammen zijn nu klaar maar in Dalerveen wachten nog 60 schapen er op om van hun vacht ontdaan te worden. Dat wordt nog een flinke klus. Verslag volgt.

   

Foto’s zijn van Wibbina.

Geef een reactie